Wat is NDI?

Als je streamopstelling uit meer dan één computer bestaat, is het overzetten van video tussen die computers meestal het lastigste deel. HDMI-kabels reiken maar tot een bepaalde afstand, en als er een tweede pc in een andere kamer staat, moet je de kabel door muren trekken of het idee helemaal opgeven.

NDI hanteert een andere aanpak. In plaats van video via een speciale kabel te verzenden, worden video, audio en besturingsgegevens via het netwerk verzonden dat je al hebt. In deze handleiding wordt uitgelegd wat NDI is, waarom het bestaat, wanneer het zinvol is voor een streamingopstelling en hoe het zich verhoudt tot het opnemen via HDMI.

NDI staat voor Network Device Interface. Het is een protocol dat oorspronkelijk door NewTek is ontwikkeld en nu eigendom is van Vizrt. Hiermee kunnen apparaten en software video en audio naar elkaar verzenden via een standaard IP-netwerk, waarbij gebruik wordt gemaakt van dezelfde ethernetkabels en switches die ook de rest van uw dataverkeer verwerken.

Het probleem dat hiermee wordt opgelost, doet zich voor bij live-producties. Traditionele videoverbindingen zijn van punt naar punt: één kabel, één bron, één bestemming. Een camera toevoegen betekent een kabel toevoegen. Een bron naar een andere plek in het gebouw verplaatsen betekent een langere kabel leggen, of het signaal omzetten naar een formaat dat verder reikt. In een studio met een tiental bronnen leidt dat tot een omvangrijke fysieke infrastructuur die duur is om aan te leggen en moeilijk aan te passen.

Met NDI is een speciale kabel niet meer nodig. Elk apparaat in het netwerk kan een videostream verzenden, en elk apparaat in het netwerk kan deze ontvangen. Een bron toevoegen betekent deze op het netwerk aansluiten, zonder dat er nieuwe kabels hoeven te worden aangelegd. Het herschikken van een productie houdt in dat in de software wordt aangepast welk apparaat welke stream ontvangt.

Die aanpak is ontstaan in de wereld van televisie-uitzendingen en live-evenementen, waar de flexibiliteit de opbouw meer dan waard is. Inmiddels heeft deze aanpak ook zijn weg gevonden naar thuisinstallaties, waar hetzelfde voordeel op kleinere schaal geldt: je gaming-pc en je streaming-pc kunnen in verschillende kamers staan en toch samenwerken.

NDI codeert video en audio op het verzendende apparaat, verstuurt deze als gegevens via het netwerk en decodeert deze op het ontvangende apparaat. Op de meeste lokale netwerken verloopt de detectie automatisch, zodat een bron die begint met uitzenden op andere apparaten als beschikbare ingang verschijnt zonder dat er handmatig een IP-configuratie nodig is.

Er zijn twee factoren die bepalen of dit goed werkt:

• Bandbreedte. Full NDI is ontworpen met het oog op kwaliteit boven compressie, waardoor elke stream een aanzienlijk deel van een gigabitverbinding in beslag neemt. Meerdere gelijktijdige streams lopen al snel op. Voor verbindingen met minder speling past de NDI HX-serie een sterkere compressie toe. HX en HX2 ruilen latentie in voor veel lagere bitsnelheden, terwijl HX3 qua latentie het dichtst bij Full NDI ligt en toch slechts een fractie van de bandbreedte gebruikt.
• Netwerkkwaliteit. Een bekabelde ethernetverbinding heeft absoluut de voorkeur. Wi-Fi zorgt voor variabiliteit die zich uit in verloren frames of haperingen, vooral op een druk thuisnetwerk. Een gigabit-switch tussen de twee computers levert een voorspelbaarder resultaat op dan wanneer alles via een gedeelde router wordt geleid.

De latentie is laag, maar niet nul. Op een bekabeld gigabit-netwerk loopt de NDI-stream zelf sub-frame; als je de opname en de softwareverwerking daarbij optelt, komt dat neer op ongeveer één of twee frames. Bij een streamingopstelling met twee pc's, waarbij de verzendende machine het spel draait en de ontvangende machine de encoder draait, zit die vertraging in het stroompad en niet in wat je ziet tijdens het spelen. Voor alles waarbij je in realtime reageert op de NDI-feed, is het de moeite waard om dit eerst te testen voordat je er volledig op vertrouwt.

Het duidelijkste voorbeeld is afstand. Als je tweede pc op een andere verdieping staat, in een andere kamer, of op een plek waar een standaard HDMI-kabel niet betrouwbaar reikt, verandert NDI een bekabelingsprobleem in een netwerkprobleem. Passieve HDMI-kabels zijn slechts betrouwbaar tot ongeveer 25 feet, en bij 4K zelfs nog minder, dus afstand is meestal de doorslaggevende factor. Ethernet heeft een groter bereik dan HDMI, en in de meeste huizen is er al een netwerk aanwezig.

Het is ook handig als je opstelling vaak verandert. Als je regelmatig apparaten verplaatst, een laptop toevoegt voor een specifiek project of een telefoon of tablet als extra bron wilt gebruiken, regelt NDI dat zonder dat je voor elke toevoeging nieuwe hardware nodig hebt.

Het is de moeite waard om te overwegen of je de netwerkapparatuur al in bezit hebt. De NDI-software zelf is gratis, inclusief NDI Tools en de plug-ins waarmee je deze met gangbare streamingtoepassingen kunt gebruiken. Als je pc’s al via een kabel zijn aangesloten op een gigabit-switch, kost het je alleen wat tijd om het uit te proberen.

Beide benaderingen lossen hetzelfde probleem op, namelijk het overbrengen van videobeelden van het ene apparaat naar het andere, maar ze pakken dit op verschillende manieren aan en er zijn duidelijke voor- en nadelen. Kort gezegd: NDI werkt het beste voor computerbronnen op een bekabeld netwerk, terwijl een opnamekaart geschikter is voor consoles, camera’s en alle HDMI-bronnen. De praktische keuze hangt uiteindelijk af van wat je wilt opnemen en hoe voorspelbaar het proces moet zijn.

NDI werkt goed als je bron een computer is. Het is flexibel, vereist geen extra hardware en is schaalbaar naar meer bronnen zonder dat er extra kabels nodig zijn. Wat je daar wel voor inlevert, is onafhankelijkheid van je netwerk. Als iemand een grote download start of als je switch overbelast raakt, is dat merkbaar in je stream.

Een capturekaart is een goede keuze als je bron een apparaat is met een HDMI-uitgang en je wilt dat het videopad bij elke sessie op dezelfde manier werkt. Spelconsoles zijn het meest voor de hand liggende voorbeeld, aangezien een PlayStation of Xbox geen NDI kan verzenden, maar hetzelfde geldt voor camera's en pc's waarbij je liever geen extra netwerkverkeer wilt toevoegen. Als je nog twijfelt of je er überhaupt een nodig hebt, helpt onze gids over de vraag of een capturekaart in je opstelling thuishoort je bij het maken van een keuze, en in het artikel 'Wat doet een capturekaart? ' worden de basisprincipes uitgelegd.

In veel opstellingen worden beide gebruikt. De videobeelden komen via een capturekaart vanuit een spelconsole, terwijl een tweede computer via NDI een softwarebron aanlevert.

Het algemene verloop is bij de meeste configuraties hetzelfde:

1. Installeer de NDI Runtime op beide computers. De eenvoudigste manier om deze te verkrijgen is via NDI Tools, een gratis pakket dat ook hulpprogramma’s bevat voor het verzenden, ontvangen en testen of de detectie werkt.
2. Sluit beide computers aan op hetzelfde lokale netwerk, bij voorkeur via een bekabelde verbinding met dezelfde switch.
3. Voeg de NDI-plug-in toe voor je streamingsoftware. Voor OBS Studio is dit DistroAV, dat in 2024 is hernoemd van obs-ndi — een aparte plug-in uit de community in plaats van een ingebouwde functie. Voor de huidige versies zijn een recente OBS-build en de NDI 6-runtime vereist.
4. Start op de verzendende machine een NDI-uitgang.
5. Voeg op de ontvangende computer een NDI-bron toe in je streamingsoftware en selecteer de verzendende computer uit de lijst met gedetecteerde bronnen.

Belangrijk: Als bronnen niet worden weergegeven, ligt de oorzaak meestal bij netwerkafscherming en niet bij een defecte installatie. Gastnetwerksegmenten, VLAN’s en sommige mesh-wifi-systemen blokkeren het detectieverkeer waarop NDI vertrouwt. Door beide apparaten op hetzelfde bekabelde segment aan te sluiten, worden de meeste van deze problemen opgelost. Als ze zich op verschillende subnetten moeten bevinden, kunt u met de NDI Discovery Server beide apparaten naar een vast adres laten verwijzen in plaats van te vertrouwen op automatische detectie.

NDI verzendt zowel audio als video, wat volstaat voor de standaardtoepassingen. Het wordt pas ingewikkelder als je aparte mixen wilt: game-audio op één volume voor jezelf en op een ander volume voor je stream, voicechat die niet in de opname terechtkomt, en muziek die zachter wordt wanneer je spreekt.

Dat soort routing is een ander probleem dan het overzetten van video tussen computers, en wordt doorgaans aan de audiokant opgelost in plaats van aan de videokant. Wave XLR Pro verwerkt audio van twee pc’s via de hardware, waarbij onafhankelijke mixen tegelijkertijd worden afgespeeld; dit wordt uitgebreid besproken in ons artikel over Wave XLR Pro en streaming vanaf twee pc’s. Voor een softwaregebaseerde aanpak van hetzelfde probleem is Wave Cast speciaal ontwikkeld voor audio van twee pc’s.

Goed om te weten: geen enkele Elgato-hardware verzendt of ontvangt NDI rechtstreeks. Als NDI deel uitmaakt van je videopad, kan je audiopad nog steeds apart lopen via het systeem dat dit het beste aankan.

NDI is het proberen waard als je tweede apparaat een computer is, je netwerk via een kabel is aangesloten en afstand het enige obstakel is. Als je bron een spelconsole of een camera is, of als je wilt dat het videopad bij elke sessie op dezelfde manier werkt, is een opnamekaart de meest voor de hand liggende oplossing. In onze vergelijking van opnamekaarten kun je zien welke kaart bij welke opstelling past.